تپه چغابل، بزرگترین تپه باستانی غرب لرستان به شمار میرود. این تپه در مرکز بخش رومشگان واقع شده و دارای قدمتی حدود ۵هزار سال قبل از میلاد است. برای اولین بار توسط باستان شناسی به نام استین در سال ۱۳۲۰ ه.ش شناسایی و سپس مورد بررسی قرار گرفت و بعد از چند سال توسط گروه هلمز یا شخصی به نام اشمیت بررسی شد. به دلیل اتمام مجوز حفاری این گروه در رومشگان - حفاری در این تپه نا تمام ماند.، تپه مخروطی شکل به
اورگان یا اورگون نام روستایی زیبا در شهرستان چادگان ودل در ژرفای تاریخ دارد.روستایی تاریخی با آب و هوای معتدل وخنک ، بهار و تابستانی خنک وروحنواز و پاییز و زمستانی سرد و استخوان سوز. این دشت در بهار پوشیده از گل های وحشی رنگارنگ زیبا و گیاهان دارویی همچون رازیانه، بومادران، کنگر، ریواس، ختمی، پونه، موسیر و آویشن که سراسر این منطقه به ویژه دره تنگ سیاه را فرا می گیرند و چشم اندازی چشم نواز را
از گذشتههای دور دینور محل سکونت انسانها و اقوام گوناگون بوده است، حتی نخستین سکونتگاه بشر حداقل در محدوده خاورمیانه در دینور میباشد (تپه شیخی آباد در روستای کرتویج علیا دینور) ولی آنچه از منابع تاریخی معتبر آمده است که در گذشته و در دوران رونق دینور در این شهر اعراب و اکراد زندگی میکردهاند و از آنجایی که دینور به عنوان یک شهر ارتباطی مطرح بوده از اقوام و قومیتهای گوناگون در آن زندگی میکرده
هرچند در میان نابسامانی وضعیت نگاهداری آثار تاریخی در کشور و از میان صدها هزار اثر شگرف و به یادگار مانده تعداد اندکی از آنها باقی مانده اند اما همین اندک مانده ها از این آثار و محوطه های تاریخی از پرطرف دارترین نقاط دیدنی کشور عزیزمان ایران،درکنار طبیعت های بکر و بی نظیر شهرهای شمالی -جنوبی-شرقی-غربی می باشند.سرزمین ایران به دلیل سابقه تاریخی طولانی در زمره کهنترین مراکز سکونتی و تمدنی قرار دا