تپه چغابل، بزرگترین تپه باستانی غرب لرستان به شمار میرود. این تپه در مرکز بخش رومشگان واقع شده و دارای قدمتی حدود ۵هزار سال قبل از میلاد است. برای اولین بار توسط باستان شناسی به نام استین در سال ۱۳۲۰ ه.ش شناسایی و سپس مورد بررسی قرار گرفت و بعد از چند سال توسط گروه هلمز یا شخصی به نام اشمیت بررسی شد. به دلیل اتمام مجوز حفاری این گروه در رومشگان - حفاری در این تپه نا تمام ماند.، تپه مخروطی شکل به
اورگان یا اورگون نام روستایی زیبا در شهرستان چادگان ودل در ژرفای تاریخ دارد.روستایی تاریخی با آب و هوای معتدل وخنک ، بهار و تابستانی خنک وروحنواز و پاییز و زمستانی سرد و استخوان سوز. این دشت در بهار پوشیده از گل های وحشی رنگارنگ زیبا و گیاهان دارویی همچون رازیانه، بومادران، کنگر، ریواس، ختمی، پونه، موسیر و آویشن که سراسر این منطقه به ویژه دره تنگ سیاه را فرا می گیرند و چشم اندازی چشم نواز را
از گذشتههای دور دینور محل سکونت انسانها و اقوام گوناگون بوده است، حتی نخستین سکونتگاه بشر حداقل در محدوده خاورمیانه در دینور میباشد (تپه شیخی آباد در روستای کرتویج علیا دینور) ولی آنچه از منابع تاریخی معتبر آمده است که در گذشته و در دوران رونق دینور در این شهر اعراب و اکراد زندگی میکردهاند و از آنجایی که دینور به عنوان یک شهر ارتباطی مطرح بوده از اقوام و قومیتهای گوناگون در آن زندگی میکرده
هرچند در میان نابسامانی وضعیت نگاهداری آثار تاریخی در کشور و از میان صدها هزار اثر شگرف و به یادگار مانده تعداد اندکی از آنها باقی مانده اند اما همین اندک مانده ها از این آثار و محوطه های تاریخی از پرطرف دارترین نقاط دیدنی کشور عزیزمان ایران،درکنار طبیعت های بکر و بی نظیر شهرهای شمالی -جنوبی-شرقی-غربی می باشند.سرزمین ایران به دلیل سابقه تاریخی طولانی در زمره کهنترین مراکز سکونتی و تمدنی قرار دا
ما ملتی هستیم که در جهان به دلیل ارزشهای ناب تاریخی وفرهنگی شناخته شده ایم شناخت و درک درستی که جهان امروز از میراث فرهنگی و اعتبارجهانی کشورما دارد به جایگاه شایسته جهانی آن و تک تک ما ایرانی ها در بین ملل دنیا اعتبار ممتاز وشخصیت فرهنگی بی بدیلی داده است.اعتباری که درکنار معارف دینی و انسانی،اجتماعی و فرهنگی ،از تخت جمشید و طاق بستان،از بیستون و کاخ اردشیر،از سیلک تا شوش و انشان ایلامی ت،هفت
برچسب: توان,رخسارزردگون,سروستان,
نویسنده: علی مقدم
(دیروز)
خانه های قدیمی با بافت های زیبا و خاطره انگیز فضایی بودند که با مهربانی در دامانشان رشد می کردیم می بالیدیم احساس ارامش داشتیم معماری ساده و بی آلایش آن در شکل گیری شخصیت و رفتار ما اثرگذار بود.زندگی ما در خانه های قدیمی معنا پیدا کرد. به یاد خاطرات خوش خانه های قدیمی، کوچه پس کوچه های پرپیچ و خم، بوی گل یاس، عطر بهار نارنج، آش نذری مادربزرگ، حوض وسط حیاط، شیشه های رنگی درک ها و ارسی ها
این تنهاترین آتشکده و نیایشگاه (جایگاه عبادت) سنگیِ ساسانی ایران روزگار اندوه باری را سپری می کند. نم و رطوبت به جان بخش هایی از سقف و دیوارهای آن افتاده و پوسیدگی سنگ ها را پدید آورده است. یادگاری نویسی ها چهرۀ زشت و ناخوشایندی را به نمایش گذاشته و دل هر ایرانیِ دوست دار تاریخ و میراث را به درد می آورد.اثری که از ارزشمندترین یادمان های کشور که نمونۀ آن تا کنون در هیچ جای ایران دیده نشده در گوشه ا
تکوین هرفضای آموزشی نشان دهنده پیدایش نوعی فعالیت تخصصی درجامعه محسوب می شود که همزمان با تقسیم اجتماعی فعالیت ها در جامعه شکل خود را باز می یابند.هرکشوری برای اداره سرزمین خود مراکز آمزشی برای تربیت نسلها فراهم می کرد ایرانیان از کهن ایام توجه ویژه به موضوع آموزش داشته اند.هخامنشیان نخستین دستگاه حکومتی بودند که برای اداره سرزمینی با 64 ملیت مختلف تحت سلطه و با اقوام و فرهنگ های متفاوت دوره های
برچسب: مقبره,مقبره,ابودجانه,کرمانشاهشهر,ریجاب,
نویسنده: علی مقدم
جهان آینده متعلق به میراثداران فرهنگی است*
میراث هرکشور،قوم ، ملت و ملیتی آئینه ی تمام قدی از گذشته و چراغ راه آینده شان است.به عبارتی آینده هر ملت مانند گذشته شان،درمیراث فرهنگی شان تبلور می یابد.میراث هرکشور همانطور که گذشته شان است آینده خودشان نیز می باشد. می گویند هر تجربه اصیلی ،هر کتاب و کلام و پیام و اندیشه ای هراثری اعم از دینی وعرفانی، ذوقی و زیباشناختی، فلسفی وعلمی،هنری و... به هرمیزان
چاپارخانه تخت لنگر در قاب گنجه وگنجینه
یکی از بناهای مهم بینراهی در ایران، چاپارخانهها هستند که از آنها برای استراحت چاپارهای دولتی و تعويض اسبهای خسته با اسبهای تازه نفس استفاده میکردند چاپارخانهها، بناهایی چهارگوش بودند که دیوارهای گلی و چهار برج نیماستوانه در چهار گوشه و اتاقی در سردر ورودی به نام بالاخانه داشتند. این چاپارخانهها در واقع اقتباسی از بناهایی متشابه در زمان ساسانیان بودند که در دورههای مختلف تاریخی با شکلهای تقریبا مشابه ساخته میشدند و مورد استفاده قرار میگرفتند.این ساختمانهای چهارضلعی با دیوارهایی بلند و کنگرهای بدون پنجره یا روزنهای به بیرون و با یک در ورود